ܓ✿ تـــو فــقــطــ لــیــلــی بــاش ܓ✿
تو فقط لیلی باش... دل مجنون با من... گذر از این هفت خان... سخت و آسون با من! (وب لژیون همسفر لیلا) 
قالب وبلاگ

به نام نامی اولین عاشق که اوست...

پرسش و پاسخ در لژیون

96/10/25

« در روزهای تاریک زندگی‌ام چه کنم؟ »


خیلی از روزها باید گریه کنیم، درد بکشیم و بعد دوباره بلند شویم! مطمئن باشید وقتی بلند شدید، دیگر آن آدم قبلی نیستید، شما قوی‌تر شدید، شما تجربه‌هایی کسب کردید که هرکسی در زندگی ندارد و آن تجربیات مثل سرمایه‌هایی هستند که در ادامه به شما و  مسیر شما خیر و برکت خواهند داد...

در ادامه مطلب بخوانید....

هم‌سفر لیلا هـ: در روزهای تاریک، که تمثیلی است از ناملایمات زندگی، سعی می‌کنم به روشنایی‌ها فکر کنم. من وقتی آرامش خودم را حفظ کنم و سعی کنم به مسئله و مشکلم منطقی بنگرم، به طبع به‌راحتی می‌توانم مشکلم را حل کنم. با امید به خدا و صبوری می‌توان به روشنایی‌ها راه پیدا کرد

.

هم‌سفر زهرا: اگر در روزهای تاریک، اول به خدا وصل باشم و صبر و تحمل داشته باشم، در تاریکی‌ها ناشکری نکنم و از عقلم درست استفاده کنم و دست کسی را بگیرم و به دیگران محبت کنم و در هر زمینه‌ای اخلاق خوبم را حفظ کنم، آن‌وقت یک روزنه‌ای برای رسیدن به روشنایی‌ها پیدا می‌کنم

.

هم‌سفر شهلا: هر وقت مشکلی بین من و مسافرم پیش می‌آید، چه مقصر باشم چه نباشم، قدم اول معذرت‌خواهی است و سعی و تلاش خود را می‌کنم تا به روشنایی و آرامش برسم؛ وقتی به هدف خودم نمی‌رسم، مسافرم را  رها می‌کنم و به خدا پناه می‌برم و از او کمک می‌خواهم تا مسافرم به حال خوش برسد و دوره حال خرابی خود را طی کند و دوباره برگردد.


هم‌سفر  اکرم (ب) : در روزهای تاریک و طوفانی زندگی  به خدا توکل می‌کنم و صبوری می‌کنم و آن را امتحان الهی می‌دانم و راضی به رضای خدا هستم و از او کمک می‌خواهم که از این امتحان سربلند بیرون بیایم .

در روزهای تاریک، گاهی باید سکوت کرد و هیچ کاری نکرد تا طوفان بگذرد و همه‌جا را آرامش فرابگیرد، نباید عجله کرد که از آن طوفان گذر کنی، باید سر جای خود بمانی تا طوفان بگذرد و دوباره به حرکت ادامه دهی. باید امیدوار باشی و بدانی حتماً حکمتی در کار است و شاید این تاریکی و طوفان برای رشد و ارتقاء توست. گاهی باید چیزهایی از دست داد تا به آرزوها و چیزهای تازه دست پیدا کرد و این قانون هستی است.


هم‌سفر مهناز: من سعی می‌کنم در روزهای تاریک زندگی‌ام با صبر و بردباری و با تلاش و کوشش و بالا بردن سطح آگاهی و یافتن راه درست و دوری از ضد ارزش‌ها و رسیدن به ارزش‌های مهم زندگی‌ام، به روشنایی برسم. به گفته‌ی آقای امین هر انسانی در یک مقطع زمانی از زندگی‌اش در تاریکی فرو می‌رود و برای این‌که بتواند از اعماق تاریکی به سطح بیاید، باید تونلی حفر کند و خود را از جهان تاریکی به جهان روشنایی برساند.


هم‌سفر اشرف (ر): من در روزهای تاریک زندگی‌ام به خدا توکل می‌کنم، چون می‌دانم که همه‌ی کارهای خدا بی‌حکمت نیست و می‌دانم که بعد از هر تاریکی روشنایی هست.  پس صبر می‌کنم و تلاش می‌کنم و از خدا می‌خواهم تا روزهای تاریک من، به ‌روز روشن تبدیل شود.


هم‌سفر لیلا (راهنمای لژیون): ما در کنگره یاد گرفتیم که برای هر چیزی از طبیعت الگو بگیریم؛ ما در طبیعت گردش روز و شب را داریم، وقتی‌که روز است و هوا روشن است، با تمام توان، به تلاش و کوشش و فعالیت مشغولیم، اما وقتی‌که شب می‌شود و هوا تاریک می‌شود، از فعالیت خود کم می‌کنیم و آماده‌ی خواب و استراحت می‌شویم، تا وقتی‌که دوباره روز شد فعالیت خودمان را شروع کنیم.

حالا در زندگی‌مآن ‌هم یک روزهایی وجود دارد که تیره‌وتار است، روزهایی که احساس می‌کنید همه‌چیز به‌هم‌ریخته است و هیچ امیدی ندارید. کاری که در این مواقع  باید انجام دهیم این است که مثل شب‌های طبیعت هیچ کار و فعالیت خاصی انجام ندهیم و فقط خودمان را با آن شب و تاریکی زندگی‌مان ‌هماهنگ کنیم. هر اتفاقی که برای شما پیش می‌آید، چند روزی، چندهفته‌ای به خودتان استراحت بدهید، مطمئن باشید که آن تاریکی و آن شب تمام می‌شود.

گاهی اوقات هیچ کاری نکردن بهترین کار است. برای تاریکی زندگی‌تان، برای طوفان‌های زندگی‌تان اهمیت قائل شوید. بدانید که تمام آن‌ها آمده‌اند تا درسی را به شما بدهند، آمده‌اند تا شما را قوی‌تر کنند، اما ما در برابر آن‌ها مقاومت می‌کنیم، فکر می‌کنیم که حتماً باید یک کار خاصی انجام دهیم، حتماً باید به این در و آن در بزنیم تا آن تاریکی را از بین ببریم!

درصورتی‌که به این در و آن در زدن، تنها و تنها انرژی ما را می‌گیرد. خیلی از روزها باید گریه کنیم، درد بکشیم و بعد دوباره بلند شویم! مطمئن باشید وقتی بلند شدید، دیگر آن آدم قبلی نیستید، شما قوی‌تر شدید، شما تجربه‌هایی کسب کردید که هرکسی در زندگی ندارد و آن تجربیات مثل سرمایه‌هایی هستند که در ادامه به شما و  مسیر شما خیر و برکت خواهند داد.

در تاریکی‌ها و شب‌های زندگی‌تان، به دنبال یک روشنایی بزرگ مثل خورشید نباشید، بلکه باید به دنبال روشنایی‌های کوچکی مثل نور ستارگان باشید. همان‌طور که در وادی دوم می‌گوید از ذرات جرقه می‌شود به روشنایی وسیع رسید، در تاریکی‌های زندگی هم باید به دنبال ذرات جرقه باشیم.

امیدهای کوچکی که شاید به چشم ما کم‌اهمیت بیایند، را دنبال کنیم؛ اگر کمی دقت کنید، آن ذرات کوچک نور امید و ایمان و عشق را در قالب نشانه‌های کوچکی دریافت خواهید کرد، مثل یک جمله که در یک کتاب می‌خوانید، یا در دنیای مجازی با آن روبرو می‌شوید، یا از زبان یک دوست می‌شنوید.... همه و همه ذرات جرقه‌ای هستند که با دنبال کردن آن‌ها می‌توانید به روشنایی وسیع برسید.

مشکلات و طوفان‌ها و تاریکی‌ها، نعمت و برکت زندگی ما هستند، چون ما را به درون خودمان سوق می‌دهند، ما را با وجود اصلی‌مان آشنا می‌کنند، گاهی توانایی‌هایی را در وجود خودمان پیدا می‌کنیم که تا پیش از آن هرگز نداشتیم، وجودمان شخم می‌خورد و خیلی از ضد ارزش‌های ما بیرون می‌آیند و ما آن‌ها را می‌بینیم و آن هنگام است که  می‌توانیم آن‌ها را حل کنیم.

و تمام آن تاریکی‌ها و طوفان‌ها، از ما انسان‌هایی می‌سازد که تابه‌حال نبوده‌ایم! پس به خاطر وجود آن‌ها سپاس‌گزار باشید و خودتان را با آن‌ هماهنگ کنید. تصمیم بزرگ و مهمی در آن روزها نگیرید، به دنبال راه‌حل‌های آن‌چنانی نباشید و تنها با دنبال کردن نورهای کوچک و ذرات جرقه سعی کنید به‌سلامت از آن تاریکی خارج شوید؛

نگران نباشید! شما توان بلند شدن و تلاش دوباره را بعد از آن تاریکی خواهید داشت، آن‌ هم با توانی چند برابر که خودتان شگفت‌زده خواهید شد.

نگارش: هم‌سفر اشرف (ر)




طبقه بندی: مطالب نابی که از یاد نخواهیم برد!،  پرسش و پاسخ در لژیون، 
[ 1396/10/29 ] [ 12:53 ب.ظ ] [ همسفر شیرین ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


وقتی که خسته از دنیای تاریک و ظلمانی اعتیاد، و با پیمودن راه های دشوار و پر از خطر، با پاهای خسته و ناتوان، به "اینجا" می رسی، بدان که اینجا سرزمین عشق است. سرزمین نور و امید.
ܓ✿اینجا کنگره ی 60 است...ܓ✿
در این سرزمین تو را همسفر می خوانند و همراه غرق شده در تاریکی اعتیادت را مسافر.
هر چند هر دو مسافرید! مسافرانی به مقصد عشق...
هر روز این سفر عینِ خوشبختی ست...
هر روزش فهمیدن و بزرگ شدن است، هر لحظه اش امید است و شوق..
و تو با هر قدم می رسی، با هر تپش قلبت اوج می گیری...
اینجا یاد می گیری از کنار تمام آدم هایی که برایت از محال بودن خواسته هایت می گویند بگذری و به حرمت تمام چشم هایی که منتظر رسیدنت هستند تلاش کنی.
مدال زیبای رسیدن تنها سهم توست.
افتخار فتح این قله، تنها باید نصیب دست های خسته ی تو شوند.
گرما و سرما، باد و باران، برف و تگرگ، طوفان و گرباد، هر چه باشد، نمی تواند مانع تو که کفش های آهنینت را به پا کرده ای و راهی سفر شده ای باشد...!
و این جاده میزبان قدم های توست...
حالا که عزم رفتن کرده ای، چشمانت را ببند و تمام روزهای سخت را دوره کن، تمام روزهایی که حق تو خندیدن بود و سهم چشمانت اشک شد!
تمام شب هایی که آسوده به صبح نرسید...!
تمام شادی هایی که بدهکار این قلب مهربانی!
حالا تو ماندی و گام هایی به استواری یک کوه و قلبی مملو از امید و عشقی پر رنگ تر از هر روز.
مسافر سرزمین آرزوها، تو فقط برو!
ببین که پشت سرت تمام آبی آسمان را ریختم..!
دلت آرام...
یکی اینجا به تو قول داده...
قول داده که تمام خستگی هایت را جبران می کند...
پس فراموش نکن که وعده ی او، هرگز دروغ نیست...
اینجا سرزمین آرزوهاست...
اینجا کنگره ی 60 است...
و این وبلاگ متعلق به لژیون همسفر لیلا، در شعبه ی امین گلی خمینی شهر اصفهان است.

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب


  • paper | فال تاروت سه کارتی | فروش
  • فروش رپورتاژ آگهی | sales رپورتاژ
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic