به نام یگانه خالق هستی

نکات مهمی از سی دی دیپلماسی

با استادی مهندس دژاکام

چیزی که در روابط بسیار ضربه زننده است "زبان" است، که آن نیز از قلب نشأت می‌گیرد و قلب از مغز دستور می‌گیرد، اگر قلب سیاه باشد، زبان منفی می‌شود و اگر قلب روشن باشد، زبان به جهت منفی و به بدگویی نمی‌چرخد.

در روابط دوستی و اجتماعی با انسان‌ها باید حد تعادل را رعایت کرد، زیرا افراط یا تفریط این روابط را به هم می‌زند.

در ادامه مطلب بخوانید.....

به اشخاصی که در کشور خارجی در سفارت‌خانه در کارهای سیاسی و حکومتی کشور کار می‌کنند دیپلمات می‌گویند؛ که این افراد "رفتار،کردار و گفتار"مخصوص به خود را دارند که به این رفتارها اصطلاحاً "دیپلماسی" گفته می‌شود.

هر انسانی در زندگی شخصی خود یک دیپلمات است؛ هر انسانی دیپلمات شهر وجودی خودش است.

همان‌طور که یک دیپلمات می‌تواند با گفتار و کردار خوب خود باعث حفظ  آبرو  و حیثیت و بالا رفتن جایگاه کشورش شود و یا با رفتار بد و ناپسند خود باعث به ننگ کشیدن کشورش شود، انسان نیز با بیان و رفتار و کردار خود می‌تواند باعث پیشرفت  و یا تباهی خود شود.

بنابراین سخن یک دیپلمات(هر انسان) بیان‌کننده شخصیت و تعیین‌کننده جایگاه او در اجتماع انسان‌هاست.

هر انسانی باید در زندگی و روابط با دیگران یک دیپلماسی داشته باشد، وگرنه به مشکل و بحران برمی‌خورد.

دیپلماسی یا قانون بازی در کوچک‌ترین شئونات و روابط زندگی صادق است.

در روابط با دیگران یک جمله را می‌توان به چند روش و روایت گفت، دیپلماسی این است که بهترین و کم‌خطرترین نوع جمله را بیان کنیم.

به‌عنوان‌مثال سوار تاکسی می‌شوی و راننده یا یکی از مسافرین بی‌ادبی می‌کند، دو راه وجود دارد: می‌توانی مؤدبانه از تاکسی پیاده شوی و یا این‌که شما نیز با رفتار و گفتار بد، ایجاد درگیری کنی و بعد پیاده شوی.

به‌عبارت‌دیگر هر انسان باید شدیداً مراقب رفتار، کردار و گفتار خود باشد تا بتواند در بهترین شرایط زندگی کند، فقط در این صورت است که می‌توان روابط پایدار داشت، چه‌بسا، چه دوستی‌ها که به خاطر همین عدم مراقبت از بین رفت و یا به کینه و دشمنی تبدیل شد.

همان‌طور برای حفظ شیر باید شرایط نگهداری  از آن را ایجاد کرد و برای آن‌وقت گذاشت تا فاسد نشود، برای دوستی نیز باید انرژی و وقت صرف کرد و قانونش را رعایت کرد.

 باید در دوستی حد و حدودی برقرار باشد و به حریم شخصی یکدیگر احترام گذاشت، تا کم‌کم این دوستی تبدیل به معضل نشود و به هم نخورد.

اگر در شما شرایطی پیش بیاید که با یک نفر دوست شوید، اگر این رابطه برای شما ارزشمند است باید با تمام افکار و زبانی و قلبی آن را حفظ کنید، اگر در این روابط به زبان چیزی بگویید، ولی در عمل جور دیگری باشید ، آن شخص به‌خوبی این را حس می‌کند، زیرا حس‌های پنهان در انسان‌ها بسیار قوی است.

بنابراین باید به‌گونه‌ای عمل کنیم که او از دوستی و محبت بهره‌مند شود و لذت ببرد و باعث آسایش و آرامش او شود تا این دوستی پایدار بماند.

چیزی که بسیار ضربه زننده روابط است "زبان" است، که آن نیز از قلب نشأت می‌گیرد و قلب از مغز دستور می‌گیرد، اگر قلب سیاه باشد، زبان منفی می‌شود و اگر قلب روشن باشد، زبان به جهت منفی و به بدگویی نمی‌چرخد.

در روابط دوستی و اجتماعی با انسان‌ها باید حد تعادل را رعایت کرد، زیرا افراط یا تفریط این روابط را به هم می‌زند.

دوست داشتن و روابط اجتماعی مثل گل است که اگر بخواهیم از آن مراقبت کنیم باید شرایط نگهداری از آن را بدانیم، اگر زیاد به گل آب دهیم ریشه‌اش می‌پوسد و از بین می‌رود و اگر به آن آب ندهیم پژمرده می‌شود و خراب می‌شود پس باید حد اعتدال رعایت شود.

 روابط عشقی نیز تابع یک نوع دیپلماسی حساس و مشکل‌تر از دیگر مسائل هست.

عشق یک سری قوانین بازی دارد که اگر حفظ نشود تبدیل به معضل و جدایی می‌شود.

رسیدن به عشق مسئله ایست گاهی اوقات ساده، ولی این تازه شروع کار است و حفظ آن کاری است بسی مشکل. وقتی به عشق رسیدی باید به‌گونه‌ای رفتار کنی که بتوانی آن را حفظ کنی، اگر افراط کنی و همیشه در دسترس باشی او دل‌زده می‌شود و اگر فاصله بگیری کم‌کم از دلش بیرون می‌شوی، کالا موقعی باارزش است که کم باشد، آهن و حلبی زیاد و در دسترس است، ولی طلا و الماس همه‌جا در دسترس نیست.

هنر عشق ورزیدن مانند بندبازی است که باید آن را فراگرفت.

وقتی جرقه عشق زده شد،باید برای شخصیت خود ارزش قائل شد و نباید زود اطمینان کرد، همه اسرار زندگی خود را بازگو کرد و این موضوع را صداقت در عشق قلمداد کرد، باید گفتگو و رفت‌وآمد انجام گیرد تا ذره‌ذره محبت پدیدار شود.

وقتی عشق آغاز شد و محبت پدیدار شد، محبت ذره‌ذره به‌جایی می‌رسد که سِری میانشان باقی نماند، حتی این هم دارای حساب‌وکتاب است و در همان موقع نیز رازهایی نهفته می‌ماند.

این اشتباه است که همه اسرار زندگی را برای طرف مقابل بازگو کنی، این باعث تخریب عشق می‌شود، باید صحبت‌ها مثل قطره‌چکان کم‌کم گفته شود، همیشه باید تردید داشت که شاید این عشق نباشد.

دیپلماسی عشق این است که هر چیزی را نگویی و قدم‌به‌قدم پیش بروی و برای خود و مسائل خودت ارزش قائل شوی و هر چیزی به‌وقت خود مطرح شود.

باید امید داشت و بدبین نباشی و سیاه نبینی و نیز نباید از کسی بدگویی کرد؛ زیرا این کار شخصیت شمارا فرومی‌ریزد و همین‌طور رسیدگی به وضع ظاهر بسیار حائز اهمیت است در هیچ‌کدام از این مسائل نباید افراط وجود داشته باشد.

عشق شأن و منزلت دارد، در مسئله عشق تا از خود نگذری به آن نمی‌رسی! اگر عشق را آسان به دست بیاوری آسان نیز از دست می‌دهی.

نویسنده‌ی متن سی دی: هم‌سفر مینا


طبقه بندی: نوشتار سی دی های جهانبینی،

تاریخ : 1396/11/6 | 05:37 ب.ظ | نویسنده : همسفر مینا | نظرات


  • paper | وب یـــران پـــازل | رپرتاژ آگهی
  • فروش تبلیغ متنی | نوین 2