مشارکت مکتوب به قلم همسفر شهلا


قبل از این‌که به کنگره بیایم قبله‌ام را گم‌کرده بودم و به خیال خودم در صراط مستقیم بودم؛ و چون آگاهی لازم را نداشتم در دنیای جهل خود فکر می‌کردم که بهترین راه برای سر پا نگه‌داشتن زندگی و خانواده‌ام، قبول مسئولیت‌هایی فراتر از توانم است.

در ادامه مطلب بخوانید....

قبل از این‌که به کنگره بیایم قبله‌ام را گم‌کرده بودم و به خیال خودم در صراط مستقیم بودم؛ و چون آگاهی لازم را نداشتم در دنیای جهل خود فکر می‌کردم که بهترین راه برای سر پا نگه‌داشتن زندگی و خانواده‌ام، قبول مسئولیت‌هایی فراتر از توانم است.

مضاعف بر این‌که تشویق دیگران باعث می‌شد در مورد ادامه‌ی پذیرش مسئولیت‌هایی فراتر از توانم هیچ شکی به خود راه ندهم. حرف‌هایی از این قبیل که: مرحبا! باوجود مصرف‌کننده چه استقامت و صبری داری. ای‌کاش دیگران هم کمی از تو یاد می‌گرفتند.


تا این‌که به لطف خداوند وارد کنگره 60، این مکان امن و مقدس شدم و درس‌هایی گرفتم که در هیچ جایی نشنیده و در هیچ کتابی نخوانده بودم.

اینجا بود که فهمیدم هنوز راه زیادی تا دانایی و پیدا کردن راه درست زندگی کردن دارم.

به قول راهنمای خوبم خانم لیلای عزیز که می‌گویند: ما باید این توانایی را به دست آوریم که در هر زمینه‌ای، اول خودمان به خودمان کمک کنیم تا حس و حال خوبی داشته باشیم و بعد به دیگران یاری برسانیم و نکته‌ی دوم این‌که تا شخصی از ما درخواست کمک نکرده و دست کمک به‌سوی ما دراز نکرده ما نمی‌توانیم به او کمک کنیم.

دستور جلسه این هفته ظرفیت و مسئولیت (قبله گم کردن) است.


دستور جلسات کنگره جزو مهم‌ترین مطالب جهان‌بینی است که ما باید روی آن فکر کنیم و تا آنجا که می‌توانیم در زندگی بیرون و در کنگره کاربردی کنیم.

در زمینهٔ قبول مسئولیت باید بدانیم که با توجه به توان و ظرفیت خودمان کاری را قبول کنیم؛ ما باید از نقطه تحملی که در وادی نهم ذکرشده است آموزش بگیریم تا برای خود و دیگران تخریب ایجاد نکنیم.

همه‌چیز از آموزش صحیح شروع می‌شود. با بالا بردن دانایی، ظرفیت و نقطه تحمل را نیز بالا می‌بریم؛ ولی نباید بیش از توان خود کاری انجام دهیم، چون باید بتوانیم از پس مسئولیتی که قبول می‌کنیم به‌خوبی برآییم.

چون اگر در موقع انجام آن کار ظرفیت لازم را نداشته باشیم، باعث به وجود آمدن مشکلات دیگری می‌شویم. فقط با حرکت به سمت صراط مستقیم و پیدا کردن مسیر درست، همراه با بالا بردن نقطه تحمل قبله گمشده را پیدا می‌کنیم و به سمت مسیر اصلی پیش می‌رویم.

 
امیدوارم من هم بتوانم قبله و راه را بیابم که این چیزی جز درس گرفتن و تفکر درست نیست.

به امید رهایی‌ام از بند جهل و نادانی.

در پایان مثل همیشه از خداوند شاکر و سپاسگزارم که راه کنگره را برای من و مسافرم باز کرد تا علم درست زندگی کردن را در راه صراط مستقیم یاد بگیریم.

 
انشا الله آرزوی آقای مهندس برآورده شود و این درمان جهانی شود .

آرزو می‌کنم سلامتی، آرامش، امنیت و عاقبت‌به‌خیری روزی هرروزتان باشد.

نویسنده: هم‌سفر شهلا

ویرایش: هم‌سفر لیلا 

 


طبقه بندی: مشارکت های مکتوب،
برچسب ها: ظرفیت و مسئولیت، قبله گم کردن،

تاریخ : 1397/03/18 | 06:25 ب.ظ | نویسنده : همسفر شهلا | نظرات


  • paper | وب یـــران پـــازل | رپرتاژ آگهی
  • فروش تبلیغ متنی | نوین 2