ܓ✿ تـــو فــقــطــ لــیــلــی بــاش ܓ✿
تو فقط لیلی باش... دل مجنون با من... گذر از این هفت خان... سخت و آسون با من! (وب لژیون همسفر لیلا) 
قالب وبلاگ

انسانی که هدف مقدسی مثل خدمت به انسان ها را دارد و تمام زندگی خود را وقف آن می کند، دیگر فرصتی ندارد که به سنگ های دیگران که به طرفش پرتاب می کنند، عکس العمل نشان دهد. چون تمام وقت و انرژی اش صرف هدف والا و آن مسیر خیری می شود که در آن در حال حرکت است.

در ادامه مطلب بخوانید....

پیام سی دی اعتماد:

ما همه به عینه مشاهده می‌نماییم که چگونه آن‌هایی که خواستار رهایی از دست شیطان اعتیاد هستند، به آزادی و خلاصی دائم می‌رسند.
از کارهای انجام‌شده ما نیز خشنود هستیم و این‌که بعضی وقت‌ها در مسائل پیش‌رونده مکتوب دچار رکود می‌شوید، ناراحت نشوید، این وقفه‌ها جزو مسائل کائنات هستند. در کل خلقت هم این قانون اجرا می‌شود.
برای مکتوب سوم شما، قالب‌ها را دارید بایستی در آن قالب‌ها گچ بریزید که صور پنهان و آشکار کلام مطابقت داشته باشد و مانند این‌که شما یک آبگیر یا مخزن دارید که بایستی آن را برای کشت و بارور نمودن طبیعت و شجرات صالحه بکار ببرید و این را بایستی با دقت در آن دشت وسیع طوری به حرکت درآورید که زمین از آن بهره بجوید و میوه مطلوب بدهد.
می دانید که در این میان ممکن است ذره و سنگ و دیگر موانع در پیش باشد، هموار نمودن آن‌ها قدری وقت لازم دارد که آماده بشود، البته با تفاسیر این مسائل کار مهم می‌باشد و اشکالی ندارد.

انسان‌هایی که پا به زمین می‌گذارند هر یک دارای کاری یا خواسته‌ای یا مأموریتی هستند که بر آن واقف نمی‌باشند (هیچ‌کس جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد) اکنون شما با بررسی‌هایی که در مورد این مقولات دارید، می‌دانید که هدف آمدن این انسان‌ها برای انجام امورات مربوطه است که به‌وقت کلید بر قفل جای می‌گیرد.

همه آنچه که ما و شما می‌بینیم نه آنی نیست که در ظاهر است، هر دیده‌ای مطلبی پنهان دارد که برای بازبینی آن نیاز به علمی است که باید آموخت و بعضی علوم هم اهدا می‌شوند تا به کار آیند، مثل همان الهامات که قبلاً ذکرشده. ما آنچه دریافت می نمائیم با بازتاب‌های آن چندین برابر بایستی بیاموزیم و به یاد بیاوریم.

همسفر لیلا راهنمای گرامی:

زیباترین پیامی که در سی دی اعتماد بود این است که گاهی اوقات ما در زندگی کاری را می خواهیم انجام دهیم و اصلاً آن کار پیش نمی رود و ممکن است دچار ناراحتی و مشکل شویم و هر چقدر هم تلاش و کوشش می کنیم آن کار انجام نمی گیرد و احساس می‌کنیم که در خزان و سرما قرار گرفته ایم.

وقتی در زندگی شما رکودی پیش آمد نگران و ناراحت نباشید. اگر یک نگاه به اطراف خود بیندازید می بینید که دانایی ما نسبت به جهان هستی بسیار کم است و کل هستی در حال چرخش است و در کل خلقت این قانون رکود انجام می گیرد و این جزو مسائل کائنات و زمین و آسمان است.

وقتی به فصل پاییز و زمستان نگاه می کنیم می بینیم درختان هم دچار رکود می شوند، برگ ها خشک می شوند و می ریزند، سرما همه جا را می گیرد و درختان به خواب می روند.

اما اگر خوب نگاه کنیم می بینیم فصل بهار از دل زمستان شروع می شود، شاید به چشم ما همه جا را سرمای طولانی فرا گرفته است، اما همان موقع ریشه ها  از دل زمین خودشان را تقویت می کنند و دانه ها آماده رشد می‌شوند.

مثال شب یلدا که طولانی ترین شب سال است، اما از دل همان شبِ سرد و طولانی فصل بهار آماده ی رسیدن و شکفتن می شود. 

زندگی ما انسان‌ها هم دقیقاً همین طور است، پس برای مشکلات و سختی هایی که برای ما پیش آمده نگران و ناراحت نباشیم، باید آگاه باشیم که راه حل و گشایش در دل همان مشکل است، حتی اگر آن را نبینیم، اما زمانش که برسد گشایش برای ما اتفاق می افتد.

به همین دلیل است که همیشه می گویم از تاریکی شب ها و از سرما و خزان زندگی خود نترس، همچنان ایمان خود را حفظ کن و در راه صراط مستقیم باقی بمان و دوام بیاور.

صبر کن و به تلاش خود ادامه بده، تا آن تاریکی تمام شود و روشنایی از راه برسد.

البته این سخنان برای کسی که عمر خود را در بی خیالی و خواب غفلت هست کاربردی ندارد، این سخنان برای کسی ست که در حال تلاش است.

زمانی که آب زیادی به درختان و گل ها می دهیم و آن ها را غرق آب کردیم، دیگر نمی توانیم قطره ای به آن آب بدهیم، چون ریشه ی آن همه جای زمین را گرفته است. اگر بخواهیم قطره ای به آن آب بدهیم شاید چند سال طول بکشد تا عادت کند و یا شاید این آب برای زنده ماندن آن کم باشد و خشک شود.

این در منابع انرژی ما انسان‌ها هم کاملا صادق است.

وقتی که ما انرژی، قدرت و عشقی داریم، این توانایی ها را نمی توانیم یک دفعه به دیگران ارائه دهیم، یا به صورت غرق آبی نثار آنها کنیم، باید حواسمان به منابع انرژی که داریم باشد.

وقتی همیشه گله داریم که دیگران از عشق و محبت ما سوء استفاده می‌کنند، به دلیل این است که اندازه‌ی عشق و محبت را نمی دانیم. نمی دانیم که چه قدر و کجا باید عشق بورزیم، کجا صبر کنیم و این باعث می شود توقع بی جا در انسان ها به وجود بیاید.

من نمی گویم در برابر انسان ها عشق و محبت نداشته باشید، همه این ها باید باشد، اما باید بدانیم اندازه و میزان آن ها چه قدر است.

یکی از نشانه هایی که در مسیر عشق ورزی نشان می دهد که ما درست عمل می کنیم این است که حال خودمان خوب باشد.

وقتی که عشقی را نسبت به یک نفر نثار می کنم، آن طرف مقابل چه ببیند یا نبیند، چه حس کند یا نکند، اهمیتی ندارد، اگر بعدش حال خودمان خوب بود مطمئن باشیم که آن کار درست بوده است. اما اگر عشق خود را به دیگران ارائه دادیم و انتظار داریم طرف مقابل برای ما کاری انجام دهد و او انجام نداد، و ما حالمان خوب نبود و احساس کردیم دچار توقع شدیم یعنی یک جای کارمان اشکال دارد.

زندگی ما مثل درخت است، شاخه و برگ اضافه باید زده شود، باید ورودی هایی که انرژی ما را تخلیه می کند را ببندیم، باید عشق، انرژی یا هر توانایی و منبعی و نیرویی که در اختیار داریم کاملا مدیریت کنیم.

گاهی یک هدف مقدس در زندگی داریم، ولی به جای اینکه به هدف خود بپردازیم حواسمان رفته به بیرون از وجودمان و این که فلانی چه کرده و یا چه کار می‌کند و همین طور انرژی خود را از دست می دهم و بعد که می خواهم به هدف خود در زندگی بپردازیم دیگر هیچ نیرو و توانایی برایمان نمانده است.

پس بهترین کار این است که اولویت بندی کنیم. چون اگر ما در زندگی خود اولویت بندی نکنیم، خود ذهن ما برای ما اولویت بندی می کند، اگر ما برای خودمان برنامه ریزی نداشته باشیم ذهن ما برای ما برنامه دارد.

در ذهن همیشه یکی از افکار ما پررنگ تر از بقیه است و ما در حال اندیشیدن به آن هستیم و در حال شبیه شدن به آن و در حال حرکت به سمت آن هستیم، ما داریم انرژیمان را برای آن فکر هدر می دهیم.

حال آن فکر اصلی ممکن است مسافرم یا دوستم یا افراد خانواده و.... باشند، که چه گفت و چه کار کرد و یا قیاس خودمان با دیگران باشد و یا گذشته ای که نتوانسته ام از آن عبور کنیم و یا ترس از آینده باشد.

گاهی هم می تواند هدف والایی مثل رسیدن به جایگاه کمک راهنمایی یا خدمت های کنگره و......باشد.

خیلی خوب است بنشینیم و تمرکز کنیم و برای خودمان برنامه‌ریزی کنیم و ببینیم که اولویت افکارمان چه چیزی است؟ و اگر فکری بیهوده است و  قرار نیست چیزی را برای ما درست کند و یا چیزی را به ما اضافه کند آن را کنار بگذاریم و خودمان یک اولویت را در نظر بگیریم و به سوی آن حرکت کنیم.

انسانی که هدف مقدسی مثل خدمت به انسان ها را دارد و تمام زندگی خود را وقف آن می کند، دیگر فرصتی ندارد که به سنگ های دیگران که به طرفش پرتاب می کنند، عکس العمل نشان دهد. چون تمام وقت و انرژی اش صرف هدف والا و آن مسیر خیری می شود که در آن در حال حرکت است.

تا در طلب گوهر کانی کانی          تا در هوس لقمهٔ نانی نانی

این نکتهٔ رمز اگر بدانی دانی            هر چیزی که در جستن آنی آنی


با احترام: همسفر لیلا

تایپ: همسفر شهلا




طبقه بندی: مطالب نابی که از یاد نخواهیم برد!، 
[ 1397/06/25 ] [ 02:54 ب.ظ ] [ همسفر شهلا ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


وقتی که خسته از دنیای تاریک و ظلمانی اعتیاد، و با پیمودن راه های دشوار و پر از خطر، با پاهای خسته و ناتوان، به "اینجا" می رسی، بدان که اینجا سرزمین عشق است. سرزمین نور و امید.
ܓ✿اینجا کنگره ی 60 است...ܓ✿
در این سرزمین تو را همسفر می خوانند و همراه غرق شده در تاریکی اعتیادت را مسافر.
هر چند هر دو مسافرید! مسافرانی به مقصد عشق...
هر روز این سفر عینِ خوشبختی ست...
هر روزش فهمیدن و بزرگ شدن است، هر لحظه اش امید است و شوق..
و تو با هر قدم می رسی، با هر تپش قلبت اوج می گیری...
اینجا یاد می گیری از کنار تمام آدم هایی که برایت از محال بودن خواسته هایت می گویند بگذری و به حرمت تمام چشم هایی که منتظر رسیدنت هستند تلاش کنی.
مدال زیبای رسیدن تنها سهم توست.
افتخار فتح این قله، تنها باید نصیب دست های خسته ی تو شوند.
گرما و سرما، باد و باران، برف و تگرگ، طوفان و گرباد، هر چه باشد، نمی تواند مانع تو که کفش های آهنینت را به پا کرده ای و راهی سفر شده ای باشد...!
و این جاده میزبان قدم های توست...
حالا که عزم رفتن کرده ای، چشمانت را ببند و تمام روزهای سخت را دوره کن، تمام روزهایی که حق تو خندیدن بود و سهم چشمانت اشک شد!
تمام شب هایی که آسوده به صبح نرسید...!
تمام شادی هایی که بدهکار این قلب مهربانی!
حالا تو ماندی و گام هایی به استواری یک کوه و قلبی مملو از امید و عشقی پر رنگ تر از هر روز.
مسافر سرزمین آرزوها، تو فقط برو!
ببین که پشت سرت تمام آبی آسمان را ریختم..!
دلت آرام...
یکی اینجا به تو قول داده...
قول داده که تمام خستگی هایت را جبران می کند...
پس فراموش نکن که وعده ی او، هرگز دروغ نیست...
اینجا سرزمین آرزوهاست...
اینجا کنگره ی 60 است...
و این وبلاگ متعلق به لژیون همسفر لیلا، در شعبه ی امین گلی خمینی شهر اصفهان است.

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب


  • paper | فال تاروت سه کارتی | فروش
  • فروش رپورتاژ آگهی | sales رپورتاژ
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic